Sorun Güneydoğu konu Kürtler ise boş ver! 16 mart 2009

Kuşkular ciddileşiyor, bulgular somutlaşıyor, haberler ise giderek küçülüyor.

Önce uydurma bir tez gibi ortaya atıldı:

-Faili meçhul cinayet kurbanları asit kuyularına atılmıştır!

Savcılık söz konusu ihbarları incelemeye değer buldu. Peş peşe bir dolu engel yaratıldı.

Provokasyon kuşkusu, kuyulardaki insan cesetlerinden daha önemli hale getirildi.

İnsanın içi daralıyor, haykırmak istiyorsunuz:

-Açın, bakın şu kuyuları!

Aslında bu kadar kuşku bile başlı başına yeterliydi.

İnsanların öldürülüp asit kuyularına atılmış olma ihtimali bile en hafif tanımla ürperticiydi. Bir devlet böylesi yöntemlerle varlığını koruyabilir miydi?

Eğer soruya olumlu yanıt veriliyorsa, bu yapıya devlet denilebilir miydi?

Sonunda iddiaların odağında yer alan Silopi BOTAŞ kuyularına bakılmaya başlandı.

Birinci kuyudan insan kemikleri çıktı.

İkincisinde ise kemik ve saç parçaları bulundu.

Şimdi bu korkunç veriler elde edildikçe haber değerli azalıyormuş gibi bir izlenim ortaya çıkıyor. Asit kuyusuna insan atmak “normal” bir uygulamaymış gibi algılanır hale geliyor.

Asit kuyusunda insan cesedi aramak ve bulmak trafik kazası kadar “küçük haber” halinde kamuoyuyla paylaşılıyor.

Çünkü söz konusu bölge Güneydoğu, mağdur edilenlerin büyük çoğunluğunu da Kürtler oluşturuyor.

Geçenlerde DTP Eş Başkanı Ahmet Türk, TBMM’deki parti grup toplantısında Kürtçe konuştu. Ortalık birbirine girdi. O gürültü içinde söylediklerine zerre kadar önem gösterilmedi.

Türk, Kürtçe konuşmasında şöyle demişti:

-12 Eylül döneminde Diyarbakır Cezaevi’nde ziyaretçilerimizle Kürtçe konuşursak, görüşme sonrasında dayak atılıyordu!

Sadece kendi dilini konuştuğu için insanın dayak yemesi normal olabilir mi?

Ama söz konusu olanlar Kürtler ise fazlaca yadırganmıyor.

-Evet, öyle şeyler yapılmıştı!

Dürüstlüğünden kuşku duyulmayacak olanlar bile, belli bir kanıksama ile hatırlıyorlar Kürtlere yapılanları.

Sanki yapılabilirmiş gibi… Hatta yapılmasında fazlaca bir ilginçlik(!) yok dercesine…

Aynı kanıksamışlık şimdi de asit kuyularına atılan insan cesetleri konusunda kendini gösteriyor.

Eğer insanlık var ise, bundan daha ağır, kaba, korkunç, ürpertici ve yüz kızartıcı ne olabilir?

Bütün bunları “normal” karşılayanlar, sorunlar volkan olup patladığında büyük bir pişkinlikle soruyorlar:

-Bu Kürtler niye isyan ediyorlar böyle, hiç anlamıyorum!

Asit kuyularının açılması olayı bir kez daha gösterdi ki, tuzu kuruların “oraya” bakışı hiç değişmemiş:

-Sorun Güneydoğu, konu Kürtler ise boş ver gitsin!

nazim@internethaber.com